Maču Pikču: Misterija na litici Anda

Ovaj i dalje misteriozni grad nalazi se u Peruu, a njegovu izgradnju započele su Inke 1430, u jeku svog carstva na 80 kilometara severozapadno od svoga glavnog grada Kuskoa. Oko sto godina kasnije, grad je misteoriozno napušten, a ni istoričarima ni arheolozima mnogo detalja ni danas nije poznato.

Neke od terija su da su konkvistadori koji su dolazili iz Evrope doneli male boginje, a neki tvrde sifilis, bolest koja je zbrisala stanovnike kraljevske tvrđave u Andima. Neki pak smatraju da je grad Inka bio napušten i pre dolaska Španaca, a neke od poslednjih teorija o carstvu Inka su da grad u stvarnosti nikada nije zaista napušten. Prema poslednjoj teoriji na kojoj je radio američki istoričar Hiram Bingam, koji je ovaj grad otkrio 1911. uz podršku Univerziteta Jejl, deveti vladar Inka Pačakuti u starosti se nastanio u Maču Pikču.

On se u stari grad povukao sa svojim rođacima, prijateljima i poslugom, i naredio izgradnju ceremonijalnih mesta i smeštaja za sve stanovnike. Ne zna se tačno kada su oni napustili Maču Pikču, ali se smatra da su neki od članova porodice ostali da žive tamo. Po toj teoriji, grad nikada nije bio napušten ili zaboravljen, kao što se to dugo mislilo. Danas je Maču Pikču pod zaštitom Uneska i privlači sve više posetilaca, i više od milion godišnje. U julu 2007. proglašen je jednim od novih sedam svetskih čuda.

Grad leži u strmom planinskom sedlu 460 metara iznad reke, što ga čini zgodnim mestom za poljoprivredu. Moćna vojska Inka nakon osvajanja teritorije sagradila je kanale za navodnjavanje u vidu terasa i sisteme popločanih puteva, a zatim su građevinci sagradili tvrđave, hramove i monumentalne zgrade. Sam grad ima oko 140 objekata, a kako im je polazilo za rukom da od kamena naprave svašta, mnogi od tih objekata i dalje su u dobrom stanju i nakon brojnih zemljotresa.

Da biste se popeli do grada koji smelo stoji u strmom planinskom sedlu Anda, treba vam tri do četiri dana, a postoji i razlog zašto stazu Inka smatraju veoma opasnom - pored guste šume i dramatičnih litica, klizavo kamenje je staza samo za najsmelije.

Ako se zaputite ka skrivenom gradu, morate prepešačiti dolinu punu istorijskih spomenika, Valle Sagrado (Svetu dolinu), koja se proteže na više od sto kilometara, od mesta Pisak do vrha planine. Njom protiče Vilkanota - Sveta reka koja je za Inke predstavljala zemaljsku sliku Nebeske reke, Mlečnog puta. Sledeći ovu uzbudljivu stazu naići ćete na brojne spomenike i obredna mesta, na kojima su se molili verski hodočasnici pohodeći svetilište Inka - Maču Pikčuu. Grad je okružen rekom sa tri strane, poslednji deo staze Inka je veoma strma i klizava litica, na kojoj su se nekada nalazili vojnici koji su branili grad, a kada se popnete do samog vrha, u grad u koji može da stane oko 1.000 stanovnika primetićete da je opkoljen oblacima.

Maču Pikču nije vidljiv iz doline reke Vilkanota, a na jedinoj pristupačnoj strani opkoljen je kamenin zidom, te nije ni čudo što se za njega saznalo tek 1911. Smatra se da je Sveti grad sagrađen po uzoru na sliku sveta, polaritetima. Na jeziku Inka kečua dva termina opisuju taj polaritet: Urin pača (Niži svet) i Anan Pača (Viši svet), i dok je kraljevstvo Pačamame kraljevstvo Majke Zemlje, Virakoča je kraljevstvo Neba, Sunca, Meseca i svih zvezda.

Simboli koje su Inke često poredstavljali su kondor - vezan za viši svet i Sunce, i jaguar - vezan za niži svet, zemlju. Ova dva simbola spaja simbol stepenica, koji su označavali prelaz iz jednog sveta u drugi.