Liban

Kratak opis - Liban

Liban je mala, pretežno planinska država na Bliskom istoku, na istočnoj obali Mediterana. Graniči se sa Sirijom na severu i istoku i Izraelom na jugu. Zastava Libana prikazuje drvo kedra u zelenoj boji na beloj pozadini i dve horizontalne crvene linije na vrhu i dnu zastave.

 

Naziv Liban potiče iz aramejske reči laban, što znači belo, kao referenca na planinu Liban koja je uvek prekrivena snegom.

 

 

Dužina libanske obale je 225 kilometara. Na istoku je oivičen afričko-sirijskom depresijom. Površina zemlje je 10.452 kilometra kvadratna, od kojih je 10.230 kilometara kvadratna kopno. Deli se na četiri fizičko-geografska regiona: primorska ravnica, planina Liban, dolina reke Bekaa i Antilibanske planine.

 

Pejzaž na planini Baruk

Usku i isprekidanu priobalnu ravnicu formirali su morski sedimenti i rečni nanosi . Plodno tle se smenjuje sa područjima peskovitih uvala i kamenitih plaža. Planina Liban se oštro uzdiže paralelno mediteranskoj obali i stvara lanac gora od krečnjaka i peščara koji se proteže skoro celom dužinom zemlje. Planinski lanac varira u širini od 10 do 56 kilometara. Ispresecan je uskim i dubokim klancima. Najviši vrh planine Liban je na 3.088 metara iznad nivoa mora. To je vrh Kurnat al Savda u severnom Libanu. Planine se dalje polako spuštaju ka jugu, gde se ponovo uzdižu ka vrhu Sanin na 2.695 metara. Dolina reke Bekaa se nalazi između planine Liban na zapadu i planina Antiliban na istoku. Ona je deo sistema Velike rasedne doline. Dolina je duga 180 kilometara i široka 10 do 26 kilometara. Antilibanske planine se prostiru paralelno planini Liban. Njihov najviši vrh je Hermon na 2.814 metara nadmorske visine.

Reka Litani je duga 145 kilometara, ona izvire u dolini Bekaa zapadno od Baalbeka, a uliva se u Sredozemno more severno od Tira.

 

 

 

Istorija Libana

Liban je bio jedan od glavnih regiona Feničana čija je pomorska trgovina i privreda cvetala više od 2.000 godina, od oko 2.700 do 500. p. n. e. Feničanska civilizacija se razvila na današnjem području Libana i Sirije. Feničanska civilizacija je bila prvi oblik morske trgovine i privrede, koja se raširila Mediterannom, prvog milenijuma p. n. e. Mada u to vreme, granice država nisu bile jasno definisane, smatra se da je grad Tir bio najjužnija tačka Feničana. Sarepta, gradić između Sidona i Tira, je jedan od najistraženijih gradića iz feničanskog perioda. Iako su ljudi ovog regona sami sebe nazivali Hananima, naziv Feničani je postao poznat usled Grka koji su ih zvali Foniki, što na grčkom znači ljubičasta boja Hemijska boja koja je u antičko vreme korišćena za bojenje tekstila se takođe zvala Feniks. Tako da su Feničani ubrzo postali poznati u to vreme kao 'Ljubičast narod'.

 

Sveti Avgustin je poznavao u maloj meri punski jezik kojim su se Feničani služili i ponekad ih je koristio pri objašnjavanju srodnih reči na hebrejskom jeziku. Ime njegove majke, Sveta Monika, se smatra punskog porekla. Region je bio teritorija Rimskog carstva u provinciji Sirije. Tokom srednjeg veka bio je važna geografska tačka mnogobrojim osvajanjima krstaša. Nakon odlaska krstaša pada u ruke Osmanskog carstva.

Raspadom Osmanskog carstva nakon završetka Prvog svetskog rata, Društvo naroda je Francuskoj mandatom dalo pet provincija, koje danas čine Liban.

 

Moderni libanski ustav iz 1926. godine garantuje balans političke moći među najvećim religijskim grupama.

Nakon Arapsko-izraelskog sukoba 1948. godine, Liban je postao utočište 110.000 izbeglica iz Palestine koji su prebegli iz Izraela. Dodatni broj palestinskih izbeglica je došlo u Liban nakon novog arapsko-izraelskog sukoba 1967. godine i Crnog septembra. 1975. godine broj je dostigao preko 300.000 izbeglica koje je predvodio Jaser Arafat, koji je istovremeno bio i na čelu Palestinske oslobodilačke organizacije. Tokom ranih 70-tih godina, tenzije su porasle usled velikog broja palestinskih izbeglica na jugu zemlje. U samom početku došlo je do sukoba palestinskih izbeglica i Libanaca koji su pripadali levici. Tokom sukoba, sukobljene strane su dobijale definisaniji oblik, te su na jednoj strani sukoba bili hrišćani, na čelu sa Bačir Gemajelom, dok su na drugoj strani bile palestinske izbeglice, muslimani suniti i Druzi. Građanski rat koji je neposredno usledio je ostavio naciju bez ikakve organizacione vlasti.

18. aprila 1996. godine usred izraelskog kontranapada na Hezbolah, izraelske snage su bombardovale sedište mirovnih snaga u malom mestu Kana, u kojem je oko 800 Libanaca našlo utočište u izbegličkom centru, što je rezultiralo sa 100 mrtvih među libanskim civilima i oko 300 povređenih, među kojima je bilo i pripadnika međunarodnih mirovnih snaga. Izrael je okarakterisao ovaj napad kao tragičnu grešku, dok je istraga UN koja je sledila potvrdila sumnju u ovaj stav. Nezvanično primirje je postignuto osam dana kasnije.

Vaši utisci - Liban

Trenutno nema utisaka... Budite prvi, ostavite svoj utisak.

Putopisi - Liban

Trenutno nema putopisa... Budite prvi, kreirajte svoj putopis
Pošalji stranu na:


Avio karte